Ο «Άρμιν Πασάς» μετά τη φράου Μέρκελ: Κακά μαντάτα από το Βερολίνο

ο άρμιν λάσετ

Απροσχημάτιστα τουρκόφιλος είναι ο διάδοχος της μακροβιότερης Καγκελαρίου, Άρμιν Λάσετ.

Του Γιάννη Βασιλακόπουλου

Η Άνγκελα Μέρκελ έμαθε με τον καιρό να κρατά ισορροπίες. Δεν το ήξερε από την αρχή, αυτή η τραχιά Ανατολικογερμανίδα με τα κατάλοιπα και τα συμπλέγματα του παρελθόντος, ούτε προσπαθούσε να το μάθει με ιδιαίτερο φανατισμό αλλά εν τέλει το έμαθε – έστω και προσχηματικά… Επί των ημερών της η Γερμανία δεν έπαψε να είναι εμφανώς φιλοτουρκική δύναμη (κάτι που φαίνεται θα επικρατήσει και στη θητεία του Άρμιν Λάσετ), ούτε σταμάτησε να κρατά σχεδόν τιμωρητική στάση απέναντι στην Ελλάδα σε κρίσιμες στιγμές, αλλά – τουλάχιστον – η απερχόμενη Καγκελάριος προσπάθησε μερικές φορές να «διασκεδάσει» τις εντυπώσεις για την «Γερμανική Ευρώπη» που ονειρευόταν, μια δυσκίνητη, σε πολλές περιπτώσεις άφαντη στα κρίσιμα και σε άλλες, απάνθρωπη Ευρώπη.

Και τώρα η Α. Μέρκελ αποσύρεται μετά από 16 χρόνια πολυκύμαντης θητείας στη διάρκεια της οποίας η Ευρώπη βρέθηκε – όχι μια φορά – στο χείλος του γκρεμού, με παρούσα την ευθύνη της άκαμπτης Γερμανίας για αυτό.

Ποιος είναι ο Άρμιν Λάσετ;

Σαν να μην πέρασε μια μέρα, όμως, η Γερμανική κεντροδεξιά έδωσε τη σκυτάλη, σε έναν από τους πιο «σκληρούς» πολιτικούς επιγόνους της μακροβιότερης καγκελαρίου στην ιστορία. Ο Άρμιν Λάσετ είναι ο νέος αρχηγός του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) και πιθανός επόμενος υποψήφιος για την καγκελαρία. Αυτή η επιλογή, κάθε άλλο παρά διάθεση αυτοκριτικής φανερώνει και πολύ δύσκολα διαβάζεται ως εντελώς νέα σελίδα στα Γερμανικά – και σε προέκταση στα Ευρωπαϊκά πράγματα. Συντηρητικός, θρησκόληπτος και φερόμενος ως οπαδός της προσπάθειας του Ευρωπαϊκού «παγγερμανισμού» ο πρωθυπουργός της πολυπληθούς Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για Ευρωπαϊκά «χαμόγελα». Πολλώ δε μάλλον για ελληνικά τέτοια.

Ο άνθρωπος με το – καθόλου τυχαίο – πολιτικό παρατσούκλι «Άρμιν Πασάς» έχει κάνει ήδη πολλούς εκπροσώπους του βαθέως κράτους της Άγκυρας να τρίβουν τα χέρια τους, με την ανάδειξη του στην ηγεσία του CDU καθώς δε φείδεται στην έκφραση των φιλοτουρκικών του συναισθημάτων. Και αυτό αφορά άμεσα την Ελλάδα που, σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο, βλέπει ένα ακόμη «αγκάθι» να φύεται στο Ευρωπαϊκό περιβάλλον.

Με όλα αυτά τα δεδομένα ανά χείρας, τις διερευνητικές με την Τουρκία σε εξέλιξη από την προσεχή κιόλας εβδομάδα στην Κωνσταντινούπολη και το τρέχον έτος να έχει εκλογικό πρόθεμα για τη Γερμανία, η ελληνική διπλωματία έχει μπροστά της πολλά και σύνθετα στοιχήματα με τα οποία πρέπει να αναμετρηθεί. Η 26η Σεπτεμβρίου είναι μάλλον η μέρα που η Άνγκελα Μέρκελ θα κλείσει πίσω της και επισήμως την πόρτα της Καγκελαρίας και η προτεραιότητα της Ευρώπης θα πρέπει να είναι, να αποδειχθεί λιγότερο «σκοτεινή» από τα προηγούμενα το προσεχές φθινόπωρο …
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ